دالیم میلیم ایلان !

شقدر هم که این ژاها شولوخ پولوخه ! حواسشون هم که به مانیست و بالاخره به آرزوی دیلینه لسیدیم و کملبند بابایی رو هم مزه کلدیم .

شقدر هم خوش مسه هست ها !

ایول ایلان ...
 

خداییش میگم ها !!

مامان بودن خیلی صبر و حوصله میخواد ! حسابش رو بکنین ... باید به این فنقلی ها میدون بدین که خودشون یاد بگیرن غذا بخورن .

و هر بار که این کار بزرگ رو انجام میدیدن با صحنه بالا روبرو میشین . خیلی با حالی میخواد... باید بعد از چیز خوردن عسل آقا ٬ حموم ببرینش و کل لباس رو هم بشورین که لک نمونه روش .

زیر انداز رو هم که نگو !

البته انقدر این عسله ذوق میکنه که آدم میگه بی خیال این همه زحمت . و این قضیه هر روز تکرار میشه.

مامانی خیلی روزها ... منو میذاره تو کالسکه و ۲ تایی و شاید هم  با زن عمو ٬ ۳ تایی میریم گردش. هوا خوب باشه بدون کاور و بد باشه زیر کاور ! اکثرانش هم که یه جوری تنظیم میشه که من بعد از نهایتا یه ربع ٬ خوابم ببره . اما همونش هم صفا داره . هوا توووووپ ! درسته که سرده٬ اما خوبه و تمیز ! مامان میگه که خوب باید نفس بکشم٬ چون واسم خوبه ٬ و حداکثر استفاده رو بکنم ٬ چون ۲ سال دیگه که برگردیم ایران ٬ باهاس تو تهران فقط دوووود بکشیم !

خلاصه ! از اون جایی که ما یه چیزهاییمون به مامان بزرگمون رفته... دوست هم نداریم که جوراب و کفش و غیره داشته باشیم . لذا ٬ بعد از خارج شدن از منزل و تو یه فرصت مناسب که مامان خان ما رو نپّان... کفشه و در میاریم و پا رو میذاریم رو دسته کالسکه و لم داده و ... آآآخ که چه خوابش میچسبه !البت یه وقت ها هم دیگه از دستمون در میره و تو تکون های راه ٬ همون جوری با کفش میریم تو خوااااااااااااااب .

حالا این انگلیسی ها رو بگو !! همین جور ندید بدید ها ... خیره میشن به آدم ! ۲ تاشون میخندن  و ۲ تاشون ابرو میندازن بالا !

خب بابا جان!

اینجوری راحت ترم !

خب ٬ بالاخره این کلاس ماساژ هم به اتمام رسید و یه گواهی هم به مامانی جونی دادن. وااای که حالا میخوایم بریم ایران و آویزونه بر و بچ بشه که بیاین بخوابین ماساژ بدم... ما رو زده کجمون کرده بس نیست !  

مامان اینا دارن دوست زیاد میکنن!

 آخه ...

دوست جدید من هم ٬ اهورا خانِ گُله ! خیلی خوش تیپ و خیلی با کلاس . مامانش اینا هم خیلی منو دوست دارن٬ واسه همین هم شاید یه ذره آق اهورا ... دلش ما رو نخواد .

امیرعباس من خیلی صبوره! آآخه من وقتی نی نی تو دلی بود هر روز واسش سوره والعصر میخوندم .

اما ۳ روزی هست که به خاطر دندونش خیلی ناراحتی میکنه ! یکیش که کامل اومده بیرون و اون یکیش هم پوستش به نازکی برگ گل شده و همین روزهاس که سلام کنه !

کاش زودتر در بیاد و پسرکم راحت بشه ! الهی مامان واست بمیره که انقدر اذیتی !

 خب! مهمون ها رفتن و مامان و بابا مشغول صحبتن و ... میوه ها و بشقاب چنگال ها رو میز انتظار ما رو میکشن !

ای بابا! دستم که به این میزه نمی رسه! که ! خب حالا یه تلاشی میکنیم ببینیم چه بشه !!

...

وبه این صورت بود که امیرعباس خان برای اولین بار خودش به تنهایی ایستاد !